Herregud

Kan meddele at nokon var så frekk å stele telefonen min ut av veska mi på Kuta, så då vert det nok ikkje fleire blogginnlegg før eg er heime att om ei vekes tid. 

Men no er vi på Lapoint Surfcamp! Google it, det e like awesome i virkeligheita som det ser ut som på heimesida! Snakkast i Noreg!

Good friends we have, oh good friends we've lost along the way. In this great future you can't forget your past, so dry your tears, I seh

I går tenkte vi det var på tide med litt rangel. Vi fann ein bar med livemusikk, billige drinkar og søte svenskar, og vi dansa dansa dansa til Bob Marley, til vi var sveitte og slitne og bestemte oss for å bli med svenskarna på poolparty på hotellet. Vi bada og prata og lo masse, og då eg kom opp av bassenget hadde nokon teke kjolen og skoa mine. Så gjekk vi alle saman for å kjøpe pizza til nattmat, og eg var berrføt og hadde fått låne ei altfor stor T-skjorte. I dei tidlege morgontimane kræsja vi på det stygge hotellrommet vårt med madrasse på golvet, før vi vart for trøytte, og alle gjekk heim for å leggja seg. Klokka var seks. I dag har eg trøysteshoppa meg ein ny kjole og elles gjort fint lite. Men det var ei av dei der magiske nettene.

Coral Beach

Enden er nær. Vi er slitne, og snart skal vi heim. Dei siste dagane har vi vore på øya Pulau Pangkor utanfor vestkysten av Malaysia, og der var vi for det meste på stranda. No har vi kome til Bali og har store planar om å halde fram med strandlivet dei siste tolv dagane av turen. Det blir nokre chille dagar i Kuta, før vi skal på surfcamp den siste veka! Hurra!

Nett no vil eg helst vere heime på Soltun og spele påskebingo på grendahuset og feste på Lidarheim, men det er sikkert berre fordi det er litt trist at eg for første gong i livet feirar påske ein annan stad enn i Norddalen. Men eg har det eigentleg ganske fint her òg.

Ja

Cameron Highlands

O' strålende dager (sett vekk ifrå HØLJregnet som nesten druknar oss kvar ettermiddag)! Vi har det supergøy i Cameron-høglandet! Vi kom hit i går, og heile ettermiddagen og kvelden gjekk med på å henge med to karar vi traff på bussen frå Penang. Vi åt indisk mat, delte nokre flasker vin og flira til vi hadde krampe i magemusklane. Hærleg kveld.

I dag har vi vore på jungelvandring for å sjå på verdas største blome - Rafflesia arnoldii! I tillegg besøkte vi ein nydeleg teplantasje, ein sommarfuglfarm med fleire dyr enn berre sommarfuglar, og ein jordbærfarm som vi ikkje utforska så nøye fordi vi var så slitne.

I morgon bussar vi oss tilbake til kysten, og båtar oss ut på næraste øy, for no er det søren meg på tide med litt strandliv att!! Men akkurat no skal vi gjere noko så oppfinnsomt som å drikke vin med gutta. Igjen. SKÅL!

Kuala Lumpur

Malaysia sin hovudstad viste seg å vere ein spennande by! Vi såg Twin Towers, sjekka utsikta frå Menara (verdas sjuande høgste tårn) og eg TOK AV på Central Market... Skal vise dykk kva eg har kjøpt når eg kjem heim! Under tre veker att på tur no :o

Fat Monkey

Vang Vieng - backpackerby med høg partyfaktor! Dei siste dagane har mellom anna gått med til:

- å skaffe seg gratis t-skjorter frå Fat Monkey (2 vodka = gratis skjorte = slepp å bruke pengar på klesvask! De ser logikken, ikkje sant? Eller, vent...)

- tubing (nokså uansvarleg men sjukt kult opplegg, der ein flyt frå bar til bar nedover elva i svære baderingar og får gratis armband om ein drikk ein gratis shot. Og som eg allereie har påpeikt: gratis er bra! Bileta frå tubinga er på digitalkameraet, så dei får de ikkje sjå før i mai! Hah! Og slapp av, kjære foreldre; sjølv om opplegget er uansvarleg, så er ikkje vi det :)! )

- sykling i ein time på ein sjukt humpete veg for å komme til Blue Lagoon (badeplass der ein kan hoppe frå eit tre og rett ned i klart, blått vatn, samt besøke ei grotte i jungelen, noko vi sjølvsagt ikkje gjorde med tanke på at dei største edderkoppane vi har sett i livet hang å slang utanfor)

- lange frukostar på Otherside Restaurant (som stort sett vart så lange at det både vart frukost og lunsj, fordi det alltid var dagen derpå, og dei hadde Friendsmaraton på storskjerm frå morgon til kveld)

- kosing med hundekvalpar (det KRYR av dei små nuskebaskane i heile byen! Hotellet vårt hadde to, og tilogmed bak baren på Fat Monkey hadde dei ei ladning! Stakkars kvalpar...)

...og litt forskjellig anna. Til vårt forsvar har vi ikkje festa sidan vi var i India med G-adventures, som no er ca to månadar.... Vent litt...... TO MÅNADAR SIDAN?!?!?!?!??!?!?!!? Kvar blei februar og mars av, liksom????? Tida flyg frå oss! Kjem til å bli gamle på eit blunk på denne måten her!

Livet avogtil.

#luangprabang

Det første vi møtte då vi kom til Laos, var eit gedigent smil bak skranken på Luang Prabang International Airport (verkeleg noko heilt anna enn den HEKSA bak skranken i Kambodsja, men nok om det...). Til no har Laos vist seg å vere eit land der alle tek livet med knusande ro (vi venta nesten to timar på lunsjen vår ein dag), der lukka er viktigare enn pengar (dei prutar FOR deg, liksom) og der det er mange skjulte skattar rund om som berre ventar på å verte oppdaga (blandt anna står det eit lite hus på ein topp i byen, og inne i huset kan du sjå fotavtrykket til Buddha i berget som huset står på).

...og vi er sjarmert i senk!

Halong Bay

Frå torsdag til fredag budde vi på ein "cruisebåt" midt i verdsarvområdet Halong Bay, eit av verdas sju nye underverk! Vi padla kajakk mellom fjellformasjonane, utforska grotter, lærte å lage vårrullar og vart kjende med ein gjeng kjekke folk. Bra dagar! Desverre er dei mest spanande bileta på digitalkameraet mitt, så dei får eg sikkert ikkje delt før eg kjem heim, men her er iallefall nokre frå båten, tatt med mobilkamera som vanleg.

I morgon reiser vi til Laos! Ein månad att på tur!!

Long Neck Karen

Tilbakeblikk på då vi var i Mae Hong Son i Thailand, og besøkte Long Neck Village og Karen-stamma som bur der.

No er vi i Hanoi, hovudstaden i Vietnam, og i morgon reiser vi ut til Halong Bay! Vræl, can't wait!!!

Lyktebyen

Gårsdagen, endå ein hærleg dag i Hoi An! Trude og eg besøkte ei vidunderleg strand, køyrde båt på elva, gjekk på ein dessertrestaurant som har 55 sortar is, og traska litt meir rundt i dei koslege gatene. På kvelden fekk vi med oss pasienten ut på middag, og då var heile byen forandra til eit lysande utopi av asiatiske lykter. Ei lita jente solgte små papirkorger med stearinlys ved elva, og vi kjøpte ei par, ønskte oss noko og sette dei ut i vatnet. Det vart eit nydeleg syn: elva som tok lyktene og ønska med seg i ein straum av lys.

Jøss, det var mykje kliss i eit innlegg. Sjå kva denne byen gjer med meg!!!! Men i dag skal vi vidare, og i sekken har eg med meg verdas mest perfekte (skreddarsydde) blazer! Wohoo

Romantiske Hoi An

Stemninga i denne byen er berre vidunderleg. Eg og Trude har brukt heile dagen på å utforske gamlebyen, sidan stakkars Anne måtte halde seg på hotellrommet med antibiotikaen sin, etter visitt av ein hyggeleg doktor som kunne konstantere at ho har bronkitt. Utan vår betre tredjedel, endte det med at frøken Trude og eg brukte ei lita formue i gamlebyen, mellom anna på like hattar, endå fleire spisepinnar, skreddarbesøk osv osv. Så glad var eg då eg brukte opp alle pengane mine på å få skreddarsydd ein blazer:

Okei, då. Ikkje ALLE pengane. Og sjå så fiiiin den kjem til å bli:

Må forresten fortelje korleis vi kom oss frå Nha Trang til Hoi An! Vi tok nattbussen. I 13 timar. Og sov i køysenger. PÅ bussen. Det var superawesome!

So we sailed on to the sun till we found a sea of green, and we lived beneath the waves in our yellow submarine

Livet i Nha Trang!!! I dag har vi vore på båttur, og då vi meldte oss på, såg vi kanskje for oss ein sløv dag på eit soldekk ute på havet ein stad. Slik vart det IKKJE.

Båten tok oss først med til eit akvarium, bygd som eit kjempesvært, forsteina skip, der vi fekk sjå småhaiar, catfish, skilpadder og mykje anna spennande. Så drog vi til reva utanfor ei øy, der vi snorkla og kika på livet i det klare vatnet (forbanna at eg ikkje har eit kamera som tåler vatn....). Etter det stoppa vi i ein Floating Village, og båten vart gjord om til eit lunsjbord utan like! Fråtsa i vårrullar, ris, nudlar, frukt og sjømat, til vi nesten sprakk heile gjengen!

Etter lunsj vart det livemusikk, og ein person frå kvar nasjon som var til stades måtte på "scena" og synge med guiden. Eg (...) måtte opp og bidra på "Yellow Submarine". For det meste var det asiatar på båten, så igrunn var det VI som var den største attraksjonen. Asiatar synst vi er så hysterisk morosame uansett kva me styrer med.

Så stoppa båten ved ein annan båt, og det vart Floating Bar; eit VANNvittig prosjekt (hehe) der bardisken var eit rundt, flytande brett på bølgene, og alle bokstaveleg talt 'hang i baren' i kvar sin flytering. Vi vart servert raudvin med ananas og etter kvart ein del saltvatn oppi. Siste stopp var på ei steinete øystrand, før vi sette kursen tilbake til fastlandet med The Fox på anlegget. Slepp seriøst ikkje unna den låta nokon stad, vi har høyrt den på ein bar i India, som ringetone på ein buss i Thailand, og no på ein båt på havet i Vietnam... Ylvis <3

Avslutta dagen med å ete spaghetti frå himmelen! Konklusjon: meget vellykka dag!

Saigon

No har vi hatt to dagar i Ho Chi Minh City, Vietnam, og FOR ein by! Så mange romantiske parkar, fine og sjarmerande menneske, krigsmuseum og palass ein kan besøke, god mat og mange stilige byggverk. Trudde nesten eg var i Frankrike ein augneblink. Ho Chi Minh har sin eigen Notre Dame, liksom...

Og apropos sjarmerande menneske; då eg prøvde å ta bilete av framsida på teateret, skjedde det her:

No har vi reist vidare til Nha Trang, for ENDELEG å nyte litt strandliv igjen! Halve turen har gått, og vi har kun hatt 6 stranddagar til no, så det her ser vi veldig fram til! Det passa difor bra at det siste eg gjorde i Ho Chi Minh, var å sparke stortåa inn i min eigen skohèl, og verkeleg HERPE tånaglen min. Den har knekt av midt på, tvers over heile greia!!! Blir digg å spele ballspel i sanden og sånt med den halvnagla der, ja... Livet avogtil.

Phnom Penh

Har hatt nokre innhaldsrike dagar i Kambodsja sin hovudstad! På fredag hadde Anne bursdag (hipp hurra!), og det feira vi på kvelden, med pizza, vin, sjokoladekake med lys og bursdagssong. Men sjølve dagen brukte vi på eit ganske anna og veldig alvorleg tema. Me besøkte Killing Fields, eit område der store mengder menneske vart drepne og gravlagde under det kommunistiske Khmer Rouge-regimet, som hadde makta i landet frå 1975 til 1979. Vi besøkte òg ein skule som var gjort om til fengsel under Khmer Rouge. Det vi fekk sjå, gjorde så sterkt inntrykk på oss, at vi vart fysisk dårlege av det. Det er heilt utruleg at det heile har skjedd i så nær fortid, og uten at verda eigentleg visste kva som gjekk føre seg. Tok nokre bilete ved massegravene og i fengselet, men eg sletta dei då eg kom tilbake til hotellet, for det var så grusomt at eg ikkje orka å sjå på dei likevel. Oppfordrar til å søke opp temaet om du vil vite meir! Det er ei vond historie som er vanskeleg å fatte.

Heldigvis hadde vi ein triveleg bursdagskveld for Anne, og i går, dagen derpå, er ein av dei sjeldne dagane då vi ikkje gjorde ein skit. Låg og drog oss til klokka var TO, liksom... Men igjen hadde vi ein hyggeleg kveld, for i går var faktisk mora og stefaren til Anne, og eit vennepar av dei, i same by som oss!!! Dei er på ein kortare ferietur i nokre land i Asia, og tilfeldigvis var dei i Phnom Penh akkurat denne kvelden! Vi åt middag saman, og stefaren til Anne bestilte TARANTELLA til forrett.... Det er faktisk noko av det sjukaste eg har sett.

I dag har vi kryssa endå ei landegrense, og har kome til Ho Chi Minh City, Vietnam! Vi er litt smådårlige om dagane, men satsar på det kjem seg snart. I morgon er vi halvvegs i turen vår!

Angkor

Gårsdagen var tempeldag, og vi utforska Angkor Wat (verdas største religiøse byggverk), Angkor Thom, og litt diverse andre tempel i Siem Reap-området.

Med andre ord er vi no i Kambodsja, og i dag ankom vi hovudstaden Phnom Penh, etter ein seks timar lang båttur på elva, der vi vart krisesolbrent alle mann, og måtte ty til ekstreme tiltak for å lindre vår velsteikte hud; vi gjekk på MiniMart og kjøpte oss naturellyoghurt, som vi tok med tilbake til hotellet og klinte utover heile oss. Når ein er desperat, er ein villig til å prøve det meste...

Måtte berre slenge med dette funny skiltet som heng utanpå hotellet vårt, hahaha! Asia er så sjarmerande.

"Exersightseeing"

Dei siste dagane har vi vore i Chiang Mai, og denne gongen var det deilig å kome til storbyen att etter nokre litt turbulente dagar i "jungelen". Vi har ikkje hatt nokon plan for desse dagane, berre tatt livet med ro og traska rundt i gatene. Deilig å lade opp batteria litt til den siste halvdelen av turen! Og kva er vel ein betre måte å gjere det på enn ein iskaffi i sola, thaimassasje i fredelege omgivnadar, litt småshopping på marknadar og i bookshops, og eit glas vin eller fem på kvelden? Litt luksus i eit elles ganske ulukseriøst backpackerliv! Deilige dagar.

Men, eg er glad vi brukar føtene så mykje når vi ser oss rundt, elles trur eg det hadde tørna for meg for lenge sia. Det er ikkje ofte vi har hatt anledning til å ta oss ei ordentleg treningsøkt, og med billeg og god mat på kvart gatehjørne, er det godt vi får brukt beina, i det minste... Det blir hardt å starte å trene ordentleg igjen i mai, ja! Men den tid, den sorg :-) I morgon reiser vi vidare til Kambodsja!

Pleasant Pai

For ein dag vi har hatt her i Pai - ein liten, sjarmerande og laidback hippie-by heilt nord i Thailand, som eg har forelska meg heilt i! Etter frukost i dag tidleg leigde vi kvar vår scooter for ein billig penge, og la i veg for å utforske områda kring byen.

I løpet av dagen har vi rukke å klatre i ein fantastisk canyon, drukke nydeleg jordbærsmoothie i eit jordbærland, sett eit fossefall med lite vatn og mange små grotter, klappa ein 30 år gamal elefant, og besøkt ein stor, kvit Buddha i ei fjellside. Rett og slett ein fullkomen og velbrukt dag, som har gitt oss mange små eventyr og litt tæææn!

Kvelden har vi brukt til å gå rundt i dei koslege og livlege gatene, samt ete pai i Pai. Då vart vi så kvalme at vi gjekk å la oss.

Blessed Homes

I helga har vi vore so heldige å få bu i grenselandsbyen Mae Oo Hu, på eitt av tre barneheim som tilhøyrer Blessed Homes. Blessed Homes jobbar med barn og unge som har blitt offer for den årlege konflikta i Burma. Du kan lese meir om barneheimane på blessedhomes.org!

Nydeleg stad, hærlege ungar, fantastiske dagar. Vi har verkeleg storkosa oss, og er veldig takksame for at me fekk denne moglegheita.

Elles har vi fått omvisning i landsbyen, bada i elva som skil Thailand og Myanmar (Burma), køyrt scooter og sett oss rundt i området rundt Mae Oo Hu, ete gatematlunsj i ein park med små fossar på alle kantar, sett ein dam som er så varm at du kan KOKE egg i den, sett boksekamp mellom Thailand og Myanmar (som gjekk føre seg på ein påle over grenseelva med elleville supporterar på kvar side), vandra over ei bru og plutseleg vore i Burma, vore med i kyrkja på søndag og blitt rørt av syngande barn, leika med ungane på verandaen og mykje mykje meir. For nokre dagar!

Under ser du bilete frå scooterturen (vi var fem personar fordelt på to scooterar), lunsjen i parken, den kokande dammen og boksekampen over grensa:

No har vi ENDELEG kome til Mae Hong Son, etter det ein kan kalle ein turbulent dag... Har hatt mitt livs farligaste busstur i dag: over tre timar i ein fullstappa "buss" på dårlege vegar over fjellet, der folk spydde i vinkel, satt oppå kvarandre eller klamra seg fast bakpå bussen, der bagasjen ramla av taket, og sjåføren stort sett haldt ei fart på rundt 100 km/t. Først tenkte eg at "det her kjem eg aldri ut av med livet i behold", men alt var så uverkeleg og fascinerande, at du til slutt gav opp å vere redd og brukte energien på å sitte mest mogleg behageleg i staden. HELDIGVIS måtte vi byte buss i Mae Sariang, og fekk ein ordentleg buss dei siste fire timane til Mae Hong Son. Trur vi aldri har vore so glade for å få kvar vår madrass på golvet før, som då vi endeleg kom fram til gjestehuset!

I morgon skal vi prøve å få sett stamma som kallast Long Neck Karen (google it), for so å reise vidare nordover, til Pai - det nest siste stoppet i Thailand!

It is in all of us, to defy expectations, to go into the world, to be brave, to hunger for adventures, to embrace change and risk, so we may breathe, and know what it is to be free

Vart liggande og fundere under myggnettingen min i natt. Nokre gongar er det ganske skummelt å vere på tur. Du er langt heimanifrå, dei fleste utanfor storbyane snakkar dårleg eller ingen engelsk, du bekymrar deg for malaria og trafikken kan til tider vere heilt på trynet.

I går, for eksempel, sa vi til ein "taxisjåfør" at vi hadde lyst å sjå grensa mellom Thailand og Myanmar (Burma). Ingen problem, han køyrde oss dit, han. På hovudvegen. Med stor fart. I denne.

Alle vi passerte berre rista på hovudet. Sjåføren inkludert. Men vi lev enno, og vi har sett grensa til Myanmar!

Og i dag har vi overlevd første månaden på tur òg! Er ikkje gale berre det :) Og stort sett har vi det berre fint! Soooo glade er vi som regel:

Grensebyen Mae Sot har òg vist oss mykje anna spennande og sprøtt. Kan mellom anna nemne motorsykkeltaxi, levande ålar, padder og skilpadder som selgast som mat på marknaden, og ei rar blanding av thaifolk og burmesarar, der halvparten går med eit kvitt pudder laga av tre i trynet for å beskytte seg mot sol og varme. Verda er sprø.

No vert vi snart plukka opp av ein trønder, og så reiser vi til barneheimen han driv eit stykke utanfor byen her. Storesøstera til Anne jobba der for nokre år sidan, og anbefalte oss å reise dit. Har kjøpt inn litt fotballar og skivesaker, så dette ser vi verkeleg fram til! :) Snakkast!

Old Sukhothai

Vi kom til New Sukhothai i dag formiddag og sjekka inn på eit koseleg gjestehus, med hyggelege vertar, god mat, og ein haug gekkoar. Dette var ein slik dag der vi eigentleg ikkje hadde nokon plan på førehand, så vi leigde oss syklar og tok oss ein tur blant ruinene i Gamle Sukhothai. Det viste seg å vere ein bra måte å tilbringe dagen på, for det var ein heit nydeleg park! Sukhothai vart grunnlagt på 1200-talet som det første verkelege thailandske kongedømmet, og dette området, Sukhothai Historical Park, er ein del av UNESCO si verdsarvliste. Bileta over viser Wat Sa Si, Wat Si Sawai og Wat Mahathat, som er ulike monument og tempel i Gamle Sukhothai.

No har vi vore ute og ete middag med ein supersøt engelskmann som vi møtte i gamlebyen. Dette er ein av dei beste sidene ved backpackerlivet: det er så lett å få nye vennar!

---

Dagen hadde sikkert vore perfekt, hadde det ikkje vore for at eg har fått eit slags varmeutslett eller noko over heile kroppen! Grøss og gru om eg må gå rundt og sjå ut som ein halvspedalsk resten av turen :(((((

One night in Bangkok and the world's your oyster, the bars are temples but the pearls ain't free

I dag har vi brukt heile dagen på å utforske litt av Bangkok. Vi har besøkt Grand Palace, sett Reclining Buddha og gått rundt på ein skikkeleg backpackermarknad. Skulle eigentleg reise vidare i morgon, men vi likte oss så godt her at vi bestemte oss for å bli ei natt til! I morgon blir det sannsynlegvis Sky Train og China Town! Hurra!

Goa og Palolem Beach

Hallo frå BANGKOK! Ramla akkurat inn døra på New Road Guesthouse, eit backpackerparadis, og ventar no på å få rommet vårt!

Sorry for null blogging, vi har hatt så sjukt dårleg nett den siste veka... Men vi har verkeleg hatt nokre herlege stranddagar i Goa, først med gruppa frå G-adventures i Nord-Goa, og deretter på "eigahand" på Palolem Beach lengre sør; Trude, Anne, Chris, Myra, Maike og eg, samt Tommy, ein norsk guide vi vart kjende med på hotellet.

På Palolem budde oss i stråhytter på stranda, så ein typisk Palolem-morgon kunne for meg bestå av ein joggetur langs stranda, ein dukkert i havet etterpå, og så ein deilig frukost med speilegg, frukt og graut, før vi alle slengde oss på solsengene.

Elles har dagane gått i slækking under sola, MYKJE bading, delfinsafari, ballspel, kajakkpadling og deilige middagar på kvelden (gjerne med ein drink eller to, restaurantar bortover heile stranda hadde HappyHour heile dagen, kvar dag..).

Det har vore nokre deilige dagar, men no har vi blitt solbrune(/brende), fått eit myggstikk for mykje, og er klare for å komme oss vidare på reisa. Gler oss til å utforske Thailand! Vi startar her i Bangkok og jobbar oss nordover mot Chiang Mai!

Her er forresten eit bilete av oss tre ilag, utanfor ashram'en til Gandhi i Ahmedabad, før vi reiste til Goa og vart brune:

Dårleg nett

Beklagar null blogging dei siste dagane, men nettet i Goa er utruuuuuleg dårlig der vi oppheld oss akkurat no. Etter å ha sagt hade til den fine G-adventuresgjengen (buhuu), har Trude, Anne og eg forflytta oss til Palolem Beach i Sør-Goa, saman med det norske paret og den tyske jenta frå gruppa vår. Vi stooooooorkosar oss på den nydelege stranda, der vi bur i stråhytter PÅ stranda, og brukar dagane på soling, bading, delfinsafari, god mat, HappyHour på alle restaurantane, lange samtalar med ein norsk guide vi har møtt her, og masse masse avslapping. Life is gooood in Goa! B-)

Goa

Beklagar null blogging dei siste dagane, men nettet i Goa er utruuuuuleg dårlig der vi oppheld oss akkurat no. Etter å ha sagt hade til den fine G-adventuresgjengen (buhuu), har Trude, Anne og eg forflytta oss til Palolem Beach i Sør-Goa, saman med det norske paret og den tyske jenta frå gruppa vår. Vi stooooooorkosar oss på den nydelege stranda, der vi bur i stråhytter PÅ stranda, og brukar dagane på soling, bading, delfinsafari, god mat, HappyHour på alle restaurantane, lange samtalar med ein norsk guide vi har møtt her, og masse masse avslapping. Life is gooood in Goa! B-)

Udaipur - Venice of the East

På søndag tok vi eit lokaltog frå Pushkar til Udaipur, og det kan eg love at var ein opplevelse i seg sjølv! Vi fekk streng beskjed av Ruby, reiseleiaren vår, om å slenge oss på toget med ein gong det kom, fordi det kom til å bli trengsel, og den som ikkje var om bord i løpet av 5 minutt, vart ståande att på plattformen.

Alle kom seg heldigvis på etter litt småpanikk og mykje dytting, men det gamle toget var STAPPFULLT, så takk og lov for at vi hadde reserverte plassar. Folk satt oppå kvarandre, på golvet i midtgangen og overalt. I dette kaoset, klamt og trangt, skulle vi sitje i ca seks og ein halv time! Og måtte du på do, var dette einaste alternativ:

Eit hol i golvet som gjekk rett ned på skinnene, i eit lite rom med piss opp etter veggane, avføring midt på golvet, null toalettpapir, ingen vask. Det har aldri vore så deilig å komme fram til hotellet før.

Vi var tre netter i Udaipur, ein nydeleg by som ofte blir kalla "Venice of the East", grunna den romantiske atmosfæren. Udaipur er også byen der James Bond-filmen "Octopussy" vart spelt inn.

Dette er byen eg har likt meg best i til no. Veldig turistvennleg, reine gater, lite tiggarar, gode restaurantar, ein stor innsjø, eit vakkert palass og morosame menneske. Som for eksempel denne karen på "stamrestauranten" vår O'zen:

Han var ekspert på rim. Favoritten var "Full power, 24 hour", så sprang han rundt i ein time med solbrillene våre og sjalet mitt, og eg måtte nærmast gi han juling for å få det tilbake.

Den eine kvelden allierte vi oss med ei anna gruppe frå G-adventures, og arrangerte ein privatfest på hotelltaket. Eg fann meg endeleg ein kjole, så eg slapp å gå i vide bukser og treningsjakke på fest. Er rimeleg lei av vide bukser no, vi går i dei KVAR DAG. India er eit ganske konservativt land, og kvinner skal helst dekke til både skuldre og kne i det offentlege, noko som betyr at alle singlettar og shortsar vert liggande i sekken inntil vidare...

Den fine blååå Udaipurkjolen min! På biletet til venstre kan du forresten sjå litt av Henna-tattoveringa eg fekk i ein landsby vi besøkte.

---

I går var vi i Ahmedabad og besøkte ashram'en der Gandhi budde. Ein utruleg spesiell opplevelse. Så var det å stå opp grytidleg i dag for å ta toget til Mumbai, og etter 7 timar med tog, er vi endeleg framme på hotellet og ventar på lunsjen.

Etterpå skal vi på tour i byen. Det blir spennande (spesielt med tanke på den craaaazy trafikken...), og i morgon ventar "The Final Destination of Udercover India" - Goa! Whoop!

Ørkenvandring

I går reid vi frå Pushkar og inn i ørkenen for å sjå solnedgongen - på kamel! Kor kult er ikkje det?! Etter eit par timar på kamelryggen, kom vi fram til ein liten "leir" i ørkenen der vi fekk lokal mat, vart mindfucka av ein verdskjent indisk magikar og dansa saman med indiske dansarar til indisk musikk. Ein nydeleg solnedgong og stjerneklar himmel etterpå, gjorde ikkje akkurat opplevelsen mindre fantastisk! Amazed

No reiser vi snart vidare til Udaipur, og vert der i tre dagar. Veit ikkje korleis det blir med internett der, får sjå. Hade so lenge pepz!

Soloppgang over Jaipur

Klatra opp på ein liten fjelltopp i Jaipur for å sjå soloppgangen i dag. Det var eit tynt skylag, fordi det regna i natt, men det var nydeleg likevel.

Agra - City of Love

På måndag hadde vi ein fantastisk dag i Agra, kjærleiksbyen, der vi besøkte to fantastiske byggverk; Agra Fort og sjølvaste Taj Mahal, som eg har sett veldig fram til å sjå. Og eg vart ikkje skuffa. Det var bakoversveis frå ende til annan.


AGRA FORT

Agra Fort er eit fort bygd på 1600-talet, og husa Mughalherskarane på den tida då India var verdas mektigste land. Vi vart guida gjennom rom som ein gong i tida var soverom, bibliotek, moské, festsal, kvinnemaknad og anna. Det var så utruleg vakkert, og ein kunne berre tenke seg kor magisk det må ha sett ut i si storheitstid: måla i alle regnbogens fargar, utsmykka med gull, edelsteinar og silke, dei store og frodige hagane, og fontenene som lukta parfyme. Og kva med vollgraver fulle av krokodiller og eigne rom med Bengaltigerar? Besøker du Agra Fort ein gong, vil eg anbefale å leige ein guide, så får du høyre mange utrulege historier etter kvart som du vandrar gjennom det enorme fortet.


TAJ MAHAL

Taj Mahal er eit mausoleum bygd på 1600-talet, og er eit av verdas sju nye underverk. Historia bak Taj Mahal er ei kjærleikshistorie utan sidestykke, så kjenner du ikkje til den, er den verdt eit nettsøk. Det første som slo med når eg fekk sjå palasset med eigne auge, var: "Er det verkeleg mogleg å elske nokon så høgt, at ein kan bygge noko som dette?" Det var i det heile tatt vanskeleg å fatte at du faktisk såg det du såg, og det var surrealistisk, fantastisk og ein opplevelse eg aldri vil gløyme.


No er vi i Jaipur, og bur på eit supersjarmerande hotell drive av ein indisk familie, med hærlege rom og takterrasse. I dag ska vi kanskje ri på elefantar!

Delhi

Så har me overlevd første dag i India, folkens! Me landa på flyplassen i Delhi rundt kl 03:00 i dag tidleg, indisk tid, etter ein heil dag i fly. Vi stod sjølvsagt ikkje på transportlista til G-adventures, så me måtte betale ein eigen taxi, og fekk skyss til hotellet av ein litt tvilsom sjåfør som ikkje snakka særleg godt engelsk, i ei skranglekasse av ein bil, utan setebelte. Ingen tok omsyn til vegoppmerkingane, alle tuta KVAR GONG dei køyrde forbi ein annan bil, lufta var heilt grå av eksos, og sjåføren vår virka ikkje heilt sikker på kvar hotellet var.

Vi kom til slutt fram og fekk ordna oss eit rom, men det vart ikkje mykje søvn resten av natta, grunna den forferdelige trafikkstøyen og bjeffinga frå laushundar i gatene. Det endte med at vi låg til klokka var over ett på dagen. Då kledde vi på oss og gjekk ut i gata for å prøve å få tak i noko mat, vi hadde trass alt ikkje ete på over tolv timar. Men det viste seg å vere vanskeleg, då absolutt ALLE butikkane på fleire kvartal i alle retningar KUN solgte bilar, mopedar eller tilbehør til desse. Ikkje kunne vi sjå eit einaste kvinnfolk heller, gatene rann over av menn, bilar og småkøyrety. Det endte med at me tusla tilbake og kjøpte eit heller skralt måltid på hotellet.

Som de sikkert skjønar, var vi nok litt lost denne første dagen i kjempelandet India. Men så endeleg møtte vi gruppa og gruppeleiaren vår som me skal reise med dei to neste vekene, og plutseleg såg alt MYKJE lysare ut! Gruppa består av oss tre pluss fem svenske jenter, fire unge og barske menn frå Australia, ei jente frå Tyskland, den veldig hjelpsomme reiseleiaren vår frå India, og ein gut og ei jente til frå Noreg. No har me hatt gruppemøte, og vore ute og ete indisk mat ilag, og det virkar som ein heilt super gjeng! Og berre vent til de ser reiseruta vår for dei neste to vekene - det blir heilt FANTASTISK!!! I morgon startar det for alvor: vi skal møte opp grytidleg for å ta toget til Agra, der me har mykje storslagent i vente. Og kanskje det største av alt: Taj Mahal!

Stay tuned!

Les mer i arkivet » April 2014 » Mars 2014 » Februar 2014
hits