Heimelaga og sunn granola

Ei deilig frukostblanding, inspirert av Stamina Volda si granolaoppskrift:

13 dl vanleg havregryn

2 dl valnøttkjerner

1 dl solsikkefrø

1 ts kanel

3 eggekviter

1 ts salt

1 dl honning

0,75 dl olivenolje

2 dl opphakka tørka frukt

Gjer slik: bland havregryn, nøtter, solsikkekjerner og kanel i ein bolle. I ein annan bolle vispar du eggekviter og salt til det skummar, og blandar så inn olje og honning. Tøm den flytande blandinga over i bollen med gryn. Bland godt! Den ferdige blandinga fordelast jevnt ut over to langpanner.

Steik granolaen i 20 minutt på 175 grader. Ta så langpannene ut, vend forsiktig på blandinga, og steik den vidare til alt er gyllenbrunt, ca 10 minutt. La granolaen bli heilt avkjølt, før du blandar inn tørka frukt og heller alt over på lufttette glas.

Granola smakar kjempegodt med melk eller yoghurt, toppa med friske bær! Lykke til! :-) Eg åt ein stor porsjon for å feire at eg kom inn på lærarstudiet til hausten!!!!!

Vi skal ikkje sova bort sumarnatta

Nattbading i paradiset med nokre spreke karar. 

Til seters og gjera meg feit

Pakka middagen min i ein ryggsekk og åt den her i dag.

Livet er best ute

Har hatt ei nydeleg helg på Stadtlandet, med familie, fjell og fiske, nett som før i tida.

If only as a ghost

I helga var det Midtsommardagar i The Happy End Norddal, og Jonas Alaska var her og spelte saman med Thomas Aslaksen og Billie Van. Det var fin musikk, fine folk og signering av ei fin plate, og helga mi var dermed redda. Sjølv om det heile hadde vore endå meir episk om Paskalev var der òg! Maybe next time. 

How can it be so hard

Berre høyr på denne gjengen her. Favoritt-trekløveren min. Og i morgon kjem to av dei hit!

15.06.2014


Well, it ain't no use to sit and wonder why, baby
if you don't know by now
And it ain't no use to sit and wonder why, baby
It'll never do somehow
When your rooster crows at the break of dawn,
look out your window and I'll be gone
You're the reason I'm travellin' on
But don't think twice, it's all right

And it ain't no use in turnin' on your light, baby
The light I never knowed
And it ain't no use in turnin' on your light, baby
I'm on the dark side of the road
But I wish there was something you would do or say
to try and make me change my mind and stay
But we never did too much talkin' anyway
But don't think twice, it's all right

So it ain't no use in callin' out my name, boy
like you never done before
And it ain't no use in callin' out my name, boy
I can't hear you anymore
I'm thinkin' and wonderin', walkin' down the road
I once loved a man, a child I am told
I gave him my heart, but he wanted my soul
But don't think twice, it's all right

So long, honey baby. Where I'm bound, I can't tell
And Goodbye's too good a word, baby
so I'll just say "Fare thee well"
I ain't sayin' you treated me unkind
you could've done better, but I don't mind
You just kind of wasted my precious time
But don't think twice, it's all right



---

Fritt etter Bob Dylan

Petrines Gjestgiveri

Synst eg har ein så fin arbeidsplass. Kom og besøk oss då, vel!

Ei liste anno juni 2014

Kva hendingar i livet har styrka deg mest som person? 
Å greie å legge fortida bak meg etter vidaregåande, folkehøgskule, kjærleikssorg og reisa til Asia. 

Kva har vore ditt livs største eventyr så langt? 
Året på Åsane Folkehøgskule og dei tre månadane på backpacking i India og Søraust-Asia

Kva eigenskap likar du best hos deg sjølv? 
At eg er open. 

Trur du på noko? 
Ja, at kjærleiken er størst av alt, og at ting aldri er så ille at det ikkje er godt for noko.



Kva eigenskapar likar du minst hos ande? 
Eg synst ikkje noko om diskriminerande, respektlause og uærlege menneske. 

Kva synst du dei fleste menneske skulle hatt meir av?
Kjærleik. Det blir aldri nok kjærleik. Og sjølvrespekt. 

Kva får deg oftast til å gråte?

Mannfolk. 

Kva ler du oftast av?
Mannfolk.

Om du fekk ete middag med kven du ville i verda, kven skulle du velge då? 
Føretrekker å samle vennar rundt bordet, eg, med eit fjell av mat imellom oss, som vi har samarbeidd om å lage.

Om du skulle vere ein forelesar, kva ville du ha snakka om? 
Har jo planar om å verte lærar, og er har veldig lyst å undervise i gym, natur- eller samfunnsfag og kanskje i språkfag. Utanom skulefaglege emne er det fleire tema som engasjerer meg og som eg godt kunne blitt med på å kaste lys over, som miljøsaker, norsk landbrukspolitikk og seksuell helse. 

Om du var ein matrett, ein farge og eit klesplagg, kva skulle du vore då?
Rabarbrasmuldrepai. Raud. Ein blomstrete sommarkjole.  

Kva låt skulle vore soundtracket til livet ditt?
The Rose av Amanda McBroom og Bette Midler, for den er så full av håp.  

Kva inneheld ein perfekt sommardag?
Sol, fjell, fjord, brune bein, fine folk, rabarbrasmuldrepai med vaniljeis og kvitvin rett frå flaska. 

Kva er dine favorittplagg? 
Nett no er det vel Ulvang Rav-genseren min, ein kvit singlet eg har som det står "American Eagles Spirit" på, dongerishortsen eg kjøpte for ca fem norske kroner på nattmarknad i Thailand, ein raud kjole eg kjøpte på Indiska i mai, og dressjakka eg fekk skreddarsydd i Vietnam.

Favorittid på døgnet?
Tidlege morgonar på dagar då eg har fri, eller seine og lyse sommarkveldar.

Korleis vil du leve når du blir gamal?
Aktivt.  

Lista fann eg i arkivet på PC-en, så anar ikkje kvar ho kjem ifrå. Svar gjerne du òg! 

Om kjærleik og smerte. Og mot til å kjenne det

Feel the world. Live it fully. Stop protecting your heart! The reason it breaks and aches and beats with the force of a thousand drums is so that you can have the capacity to love the whole world. For every crack in your heart, every time you allow someone into your life, every time you let your guard down and allow yourself to be vulnerable... You're letting more light in. Especially when your heart is broken open. Every time your heart breaks, it grows. You can choose to feel the world and experience it fully or build walls around it from fear of further pain. Walking around with a giant heart without allowing love to fill it? Painful. Moving through life with your heart so open everything and everyone has a place, risking both pain and heartache? Wonderful. You were made to love. Don't close your heart from fear! Open up and let the beauty of life move you to your core.

Synest dette er så fine ord av Rachel Brathen. Eg seier dei for meg sjølv når eg kjenner hjartet briste, når å stengje alt ute verkar som einaste løysing. Desse orda minnar meg på at kjærleik er så mykje meir enn den smerta ein enkelt person kan påføre deg, og at den største kjærleiken er den du sjølv gir til andre. Opn opp og slepp inn lyset og livet og verda. Love is all. All is love. 


Kvardagsglimt

Snapshots frå endå ein nydeleg dag i The Happy End.

Throwback Thursday:







Lapoint Surfcamp, Bali, april 2014.

SAKN!!!!!

There ain't no cure for love

 I loved you for a long, long time
I know this love is real
It don't matter how it all went wrong
That don't change the way I feel
And I can't believe that time's
Gonna heal this wound I'm speaking of
There ain't no cure
There ain't no cure
There ain't no cure for love

I'm aching for you baby
I can't pretend I'm not
I need to see you naked
In your body and your thought
I've got you like a habit
And I'll never get enough
There ain't no cure
There ain't no cure
There ain't no cure for love

There ain't no cure for love
There ain't no cure for love
All the rocket ships are climbing through the sky
The holy books are open wide
The doctors working day and night
But they'll never ever find that cure for love
There ain't no drink no drug
There's nothing pure enough to be a cure for love

I see you in the subway
And I see you on the bus
I see you lying down with me
I see you waking up
I see your hand, I see your hair
Your bracelets and your brush
And I call to you, I call to you
But I don't call soft enough
There ain't no cure
There ain't no cure
There ain't no cure for love

I walked into this empty church
I had no place else to go
When the sweetest voice I ever heard
Whispered to my soul
I don't need to be forgiven
For loving you so much
It's written in the scriptures
It's written there in blood
I even heard the angels declare it from above
There ain't no cure
There ain't no cure
There ain't no cure for love

 

--

Ane Brun (Leonard Cohen cover)

Can I stay here forever

Er installert i Norddalen igjen, og klarer ikkje å slutte å smile! Eg er på favorittstaden min i heile verda, det er den vakraste tida på året, heile sommaren ligg framom oss og alt kan skje. Og så har vi nytt kjøkken i huset, og de er så fiiiiiint. Det kjenst så rett å vere her, heime.

"Mye vil ha mer"







Eg og Anne Maja har bestemt oss for å spare, slik at vi kan reise på venninnetur til ein europeisk storby. 

 

...ja, eg er reisesjuk att. 

Tenke sjæl

Sidan eg kom heim frå Asia har dagane for det meste gått i trening, rydding og pakking. Det er ei rar kjensle, å gå gjennom 21 år med saker og ting, kaste noko, behalde noko. Det er like rart å pakke ned nesten alt eg eig i store pappkasser, og sjå rommet mitt, som eg er så glad i, bli forvandla til eit skal med kvite veggar og tomme hyller. Rart og trist og litt spennande, fordi eg veit at ei epoke i livet mitt er over, og at ganske snart vil eg gå inn i ei ny og spennande tid.

Dei gamle fjell i syningom er alltid eins aa sjaa, med same gamle bryningom og same toppom paa

Eg er heime.  

Det falt nokre tårer då flyet vårt landa på Gardermoen onsdag ettermiddag, ein kald og fin maidag. Eit eventyr er over. Det har vore tre innhaldsrike månadar, der vi mellom anna har fått prøvd å ri inn i Pushkarørkenen på kamel, overnatte på ein barneheim i gokk-Thailand, sjå utrulege Angkor Wat med eigne auge, padle kajakk i Halong Bay, køyre frå bar til bar i badering nedover ei elv i Laos, vandre inn i jungelen i Malaysia for å sjå verdas største blome og lære å meistre eit surfebrett på Bali. Men no er det slutt. Vi skal ikkje lengre pakke ned livet vårt i ein sekk annakvar dag, reise i timesvis med buss, båt, fly eller tog, vere i eitt land den eine dagen og i eitt anna land den neste. Vi skal ikkje ete to av dagens måltid på ein restaurant, eller sove på madrasser på betonggolv fordi det var det billigaste alternativet. Vi skal ikkje gå rundt i skitne kle, vi skal ikkje snakke engelsk heile dagen kvar dag, og vi skal ikkje planlegge fleire reiseruter. Ikkje no, ikkje på lenge, kanskje aldri meir, vi tre ilag. Det er ein ganske trist tanke.

Men FY FADER for ein tur det var!!!!!!!!!!!! ❤️

Herregud

Kan meddele at nokon var så frekk å stele telefonen min ut av veska mi på Kuta, så då vert det nok ikkje fleire blogginnlegg før eg er heime att om ei vekes tid. 

Men no er vi på Lapoint Surfcamp! Google it, det e like awesome i virkeligheita som det ser ut som på heimesida! Snakkast i Noreg!

Good friends we have, oh good friends we've lost along the way. In this great future you can't forget your past, so dry your tears, I seh

I går tenkte vi det var på tide med litt rangel. Vi fann ein bar med livemusikk, billige drinkar og søte svenskar, og vi dansa dansa dansa til Bob Marley, til vi var sveitte og slitne og bestemte oss for å bli med svenskarna på poolparty på hotellet. Vi bada og prata og lo masse, og då eg kom opp av bassenget hadde nokon teke kjolen og skoa mine. Så gjekk vi alle saman for å kjøpe pizza til nattmat, og eg var berrføt og hadde fått låne ei altfor stor T-skjorte. I dei tidlege morgontimane kræsja vi på det stygge hotellrommet vårt med madrasse på golvet, før vi vart for trøytte, og alle gjekk heim for å leggja seg. Klokka var seks. I dag har eg trøysteshoppa meg ein ny kjole og elles gjort fint lite. Men det var ei av dei der magiske nettene.

Coral Beach

Enden er nær. Vi er slitne, og snart skal vi heim. Dei siste dagane har vi vore på øya Pulau Pangkor utanfor vestkysten av Malaysia, og der var vi for det meste på stranda. No har vi kome til Bali og har store planar om å halde fram med strandlivet dei siste tolv dagane av turen. Det blir nokre chille dagar i Kuta, før vi skal på surfcamp den siste veka! Hurra!

Nett no vil eg helst vere heime på Soltun og spele påskebingo på grendahuset og feste på Lidarheim, men det er sikkert berre fordi det er litt trist at eg for første gong i livet feirar påske ein annan stad enn i Norddalen. Men eg har det eigentleg ganske fint her òg.

Ja

Cameron Highlands

O' strålende dager (sett vekk ifrå HØLJregnet som nesten druknar oss kvar ettermiddag)! Vi har det supergøy i Cameron-høglandet! Vi kom hit i går, og heile ettermiddagen og kvelden gjekk med på å henge med to karar vi traff på bussen frå Penang. Vi åt indisk mat, delte nokre flasker vin og flira til vi hadde krampe i magemusklane. Hærleg kveld.

I dag har vi vore på jungelvandring for å sjå på verdas største blome - Rafflesia arnoldii! I tillegg besøkte vi ein nydeleg teplantasje, ein sommarfuglfarm med fleire dyr enn berre sommarfuglar, og ein jordbærfarm som vi ikkje utforska så nøye fordi vi var så slitne.

I morgon bussar vi oss tilbake til kysten, og båtar oss ut på næraste øy, for no er det søren meg på tide med litt strandliv att!! Men akkurat no skal vi gjere noko så oppfinnsomt som å drikke vin med gutta. Igjen. SKÅL!

Kuala Lumpur

Malaysia sin hovudstad viste seg å vere ein spennande by! Vi såg Twin Towers, sjekka utsikta frå Menara (verdas sjuande høgste tårn) og eg TOK AV på Central Market... Skal vise dykk kva eg har kjøpt når eg kjem heim! Under tre veker att på tur no :o

Fat Monkey

Vang Vieng - backpackerby med høg partyfaktor! Dei siste dagane har mellom anna gått med til:

- å skaffe seg gratis t-skjorter frå Fat Monkey (2 vodka = gratis skjorte = slepp å bruke pengar på klesvask! De ser logikken, ikkje sant? Eller, vent...)

- tubing (nokså uansvarleg men sjukt kult opplegg, der ein flyt frå bar til bar nedover elva i svære baderingar og får gratis armband om ein drikk ein gratis shot. Og som eg allereie har påpeikt: gratis er bra! Bileta frå tubinga er på digitalkameraet, så dei får de ikkje sjå før i mai! Hah! Og slapp av, kjære foreldre; sjølv om opplegget er uansvarleg, så er ikkje vi det :)! )

- sykling i ein time på ein sjukt humpete veg for å komme til Blue Lagoon (badeplass der ein kan hoppe frå eit tre og rett ned i klart, blått vatn, samt besøke ei grotte i jungelen, noko vi sjølvsagt ikkje gjorde med tanke på at dei største edderkoppane vi har sett i livet hang å slang utanfor)

- lange frukostar på Otherside Restaurant (som stort sett vart så lange at det både vart frukost og lunsj, fordi det alltid var dagen derpå, og dei hadde Friendsmaraton på storskjerm frå morgon til kveld)

- kosing med hundekvalpar (det KRYR av dei små nuskebaskane i heile byen! Hotellet vårt hadde to, og tilogmed bak baren på Fat Monkey hadde dei ei ladning! Stakkars kvalpar...)

...og litt forskjellig anna. Til vårt forsvar har vi ikkje festa sidan vi var i India med G-adventures, som no er ca to månadar.... Vent litt...... TO MÅNADAR SIDAN?!?!?!?!??!?!?!!? Kvar blei februar og mars av, liksom????? Tida flyg frå oss! Kjem til å bli gamle på eit blunk på denne måten her!

Livet avogtil.

#luangprabang

Det første vi møtte då vi kom til Laos, var eit gedigent smil bak skranken på Luang Prabang International Airport (verkeleg noko heilt anna enn den HEKSA bak skranken i Kambodsja, men nok om det...). Til no har Laos vist seg å vere eit land der alle tek livet med knusande ro (vi venta nesten to timar på lunsjen vår ein dag), der lukka er viktigare enn pengar (dei prutar FOR deg, liksom) og der det er mange skjulte skattar rund om som berre ventar på å verte oppdaga (blandt anna står det eit lite hus på ein topp i byen, og inne i huset kan du sjå fotavtrykket til Buddha i berget som huset står på).

...og vi er sjarmert i senk!

Halong Bay

Frå torsdag til fredag budde vi på ein "cruisebåt" midt i verdsarvområdet Halong Bay, eit av verdas sju nye underverk! Vi padla kajakk mellom fjellformasjonane, utforska grotter, lærte å lage vårrullar og vart kjende med ein gjeng kjekke folk. Bra dagar! Desverre er dei mest spanande bileta på digitalkameraet mitt, så dei får eg sikkert ikkje delt før eg kjem heim, men her er iallefall nokre frå båten, tatt med mobilkamera som vanleg.

I morgon reiser vi til Laos! Ein månad att på tur!!

Long Neck Karen

Tilbakeblikk på då vi var i Mae Hong Son i Thailand, og besøkte Long Neck Village og Karen-stamma som bur der.

No er vi i Hanoi, hovudstaden i Vietnam, og i morgon reiser vi ut til Halong Bay! Vræl, can't wait!!!

Lyktebyen

Gårsdagen, endå ein hærleg dag i Hoi An! Trude og eg besøkte ei vidunderleg strand, køyrde båt på elva, gjekk på ein dessertrestaurant som har 55 sortar is, og traska litt meir rundt i dei koslege gatene. På kvelden fekk vi med oss pasienten ut på middag, og då var heile byen forandra til eit lysande utopi av asiatiske lykter. Ei lita jente solgte små papirkorger med stearinlys ved elva, og vi kjøpte ei par, ønskte oss noko og sette dei ut i vatnet. Det vart eit nydeleg syn: elva som tok lyktene og ønska med seg i ein straum av lys.

Jøss, det var mykje kliss i eit innlegg. Sjå kva denne byen gjer med meg!!!! Men i dag skal vi vidare, og i sekken har eg med meg verdas mest perfekte (skreddarsydde) blazer! Wohoo

Romantiske Hoi An

Stemninga i denne byen er berre vidunderleg. Eg og Trude har brukt heile dagen på å utforske gamlebyen, sidan stakkars Anne måtte halde seg på hotellrommet med antibiotikaen sin, etter visitt av ein hyggeleg doktor som kunne konstantere at ho har bronkitt. Utan vår betre tredjedel, endte det med at frøken Trude og eg brukte ei lita formue i gamlebyen, mellom anna på like hattar, endå fleire spisepinnar, skreddarbesøk osv osv. Så glad var eg då eg brukte opp alle pengane mine på å få skreddarsydd ein blazer:

Okei, då. Ikkje ALLE pengane. Og sjå så fiiiin den kjem til å bli:

Må forresten fortelje korleis vi kom oss frå Nha Trang til Hoi An! Vi tok nattbussen. I 13 timar. Og sov i køysenger. PÅ bussen. Det var superawesome!

So we sailed on to the sun till we found a sea of green, and we lived beneath the waves in our yellow submarine

Livet i Nha Trang!!! I dag har vi vore på båttur, og då vi meldte oss på, såg vi kanskje for oss ein sløv dag på eit soldekk ute på havet ein stad. Slik vart det IKKJE.

Båten tok oss først med til eit akvarium, bygd som eit kjempesvært, forsteina skip, der vi fekk sjå småhaiar, catfish, skilpadder og mykje anna spennande. Så drog vi til reva utanfor ei øy, der vi snorkla og kika på livet i det klare vatnet (forbanna at eg ikkje har eit kamera som tåler vatn....). Etter det stoppa vi i ein Floating Village, og båten vart gjord om til eit lunsjbord utan like! Fråtsa i vårrullar, ris, nudlar, frukt og sjømat, til vi nesten sprakk heile gjengen!

Etter lunsj vart det livemusikk, og ein person frå kvar nasjon som var til stades måtte på "scena" og synge med guiden. Eg (...) måtte opp og bidra på "Yellow Submarine". For det meste var det asiatar på båten, så igrunn var det VI som var den største attraksjonen. Asiatar synst vi er så hysterisk morosame uansett kva me styrer med.

Så stoppa båten ved ein annan båt, og det vart Floating Bar; eit VANNvittig prosjekt (hehe) der bardisken var eit rundt, flytande brett på bølgene, og alle bokstaveleg talt 'hang i baren' i kvar sin flytering. Vi vart servert raudvin med ananas og etter kvart ein del saltvatn oppi. Siste stopp var på ei steinete øystrand, før vi sette kursen tilbake til fastlandet med The Fox på anlegget. Slepp seriøst ikkje unna den låta nokon stad, vi har høyrt den på ein bar i India, som ringetone på ein buss i Thailand, og no på ein båt på havet i Vietnam... Ylvis <3

Avslutta dagen med å ete spaghetti frå himmelen! Konklusjon: meget vellykka dag!

Les mer i arkivet » Juli 2014 » Juni 2014 » Mai 2014
hits